คำแปลบทพูดเดโม Gyakuten Saiban 4 ฉบับภาษาไทยนี้ แปลโดย Kharl โดยแปลมาจากคำแปล
ภาษาอังกฤษของคุณ Croik จากเวบไซท์ www.court-records.net และได้พยายามตรวจเทียบกับ
บทพูดต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นอีกทีเท่าที่ผู้แปลพอจะทำได้ ซึ่งอาจมีจุดที่ผิดเพี้ยนไปจากต้นฉบับเดิมไปบ้าง
ผมก็ขออภัยในจุดนั้นด้วยครับ


ตอนที่ 1
พลิกผันไพ่ตาย

"เปิดไพ่"

"นายแพ้แล้ว"

"หวาาาาาาาา!"

"อ้าาาาากกกก!"


กริ้งงงง....กริ้งงงง...กริ้งงงง....ตึ้ด

"...โทษที ดูเหมือนฉันจะติดร่างแหกับเรื่องยุ่งๆเข้าให้แล้วน่ะ"

"...อืม อะไรประมาณนั้น"  

"...ตายสนิท ดูเหมือนจะโดนฟาดเข้าไปแรงทีเดียว" 

"...พอทีน่า มันไม่ใช่อะไรอย่างนั้นซะหน่อย"

"ตำรวจกำลังมาละ"

"ฝากนายช่วยจัดการด้วยนะ ถ้าเกิด...นายก็รู้น่ะนะ" 


-------------------------------------------
20 เมษายน 9.37น.
ศาลแขวง, ห้องโถงฝ่ายจำเลย หมายเลข3

โอโดโรคิ (オドロキ)
（อูย...ตื่นเต้นชะมัดเลยวุ้ย）

？？？
  "สวัสดี"

โอโดโรคิ
 "อ้า อ-อรุณสวัสดิ์ครับ อาจารย์！"

การิว (ガリュウ)
  "เอ้า ดูเธอเกร็งมากเลยนะวันนี้"

โอโดโรคิ
  "ป-เปล่าเลยครับ!  ผมไม่เป็นไรหรอกครับ!"

การิว
  "เสียงเธอสั่นนะ...  เอาเถอะ มันก็ไม่แปลกอะไร  
คดีแรกของเธอนี่ก็เจอคดีฆาตกรรมเลยนี่  ช่างเป็นอะไรที่น่า *ประหลาดใจ* จริงๆ"

[การิว เล่นคำกับชื่อของ โอโดโรคิ โดย โอโดโรคิ แปลว่า "น่าประหลาดใจ"]

โอโดโรคิ
  "ม-ไม่เป็นไรหรอกครับ!  ผมฝึกตะโกนขอค้านตั้งแต่ตี 5 นู่นเลยครับ!" 

การิว
  "มิน่าล่ะ  เสียงเธอไม่ได้สั่นอย่างเดียวนะ มันแหบด้วยน่ะ"

โอโดโรคิ
  "...*แค่ก*." (นี่ตูโหมเกินไปป่าวหว่า?)


การิว
  "เธอคงจะรู้อยู่แล้ว ลูกความวันนี้เป็นเพื่อนสนิทของฉันเอง
ไม่ว่ายังไงก็ตาม...ฉันอยากจะช่วยเขาให้ได้"

โอโดโรคิ
  "ค-ครับ!  ผมเข้าใจครับ!" 

การิว
  "ฉันทานข้าวเย็นกับเขาตอนวันเกิดเหตุนั่นด้วย 
ฉันคงไม่ช่วยเขาไม่ได้ล่ะนะตอนนี้"

โอโดโรคิ
  "ครับ ผ-ผมไม่เป็นไรครับ!"

การิว
  "อ้อ อีกเรื่องนึง  
พยายามอย่าพูด "ไม่เป็นไร" บ่อยนักล่ะ 
เดี๋ยวคนอื่นเขาจะเข้าใจผิดซะเปล่าๆ"

โอโดโรคิ
  "ฮะ..."

การิว
  "เอาล่ะ กลับเข้าเรื่องของเรากันต่อ
ฉันว่าฉันพาเธอไปพบลูกความของเรากันดีกว่า." 

==法廷記録 - Court Record - บันทึกคดีความ==

・弁護士バッジ - ตราประจำตัวทนายฝ่ายจำเลย
ตราสุดรักสุดหวงของเรา ใส่มันแล้ว รู้สึกอกเรามันตันทุกที  


・浦伏影郎の解剖記録 - ผลชันสูตรศพนายคาเงโร อุราฟุชิ
เสียชีวิตวันที่ 17 เมษายน เวลาประมาณ 2.00น. สาเหตุการตายมาจากการถูกตีที่หน้าผากหนึ่งครั้ง 

《รายละเอียด 》
■ชื่อผู้ตาย
　　　　คาเงโร อุราฟุชิ　（อายุ: ??）／เพศชาย

■เวลาการตาย
　　　　17 เมษายน
           ระหว่าง 1.45น. ถึง 2.15น.

■สาเหตุการตาย
　　　　ถูกกระทบกระเทือนจากวัตถุไม่มีคม  แรงฟาดที่หน้าผากหนึ่งครั้งทำให้เกิดแรงดันในกระโหลกศีรษะเนื่องจากการตกเลือดภายใน


・現場写真・１- รูปถ่ายสถานที่เกิดเหตุ 1
สถานที่เกิดเหตุอยู่ชั้นใต้ดิน B2 ของร้านอาหารชื่อ
《ボルハチ - บรอฮัช》
กดปุ่ม 《詳細》 เพื่อดูภาพขยาย

==人物ファイル - Profiles - ประวัติบุคคล==

・牙琉　霧人 - การิว คิริฮิโตะ（３２）
ผู้อำนวยการสำนักงานกฎหมายและทนายความการิว
เป็นทนายความมือหนึ่ง และอาจารย์ที่เคารพของเรา

・？？？（？？）
ลูกความคนแรกของเรา พออยู่ต่อหน้าเขาทีไร เป็นต้องตื่นเต้นทุกที 

・浦伏　影郎 - อุราฟุชิ คาเงโร（？？）
ผู้ตายในคดีนี้
เพิ่งกลับมาจากการเดินทางไปต่างประเทศเป็นระยะเวลานาน

-------------------------------------------

โอโดโรคิ
  "ผมชื่อ โอโดโรคิ โฮสุเคะ  
ผมว่าคุณจะเรียกผมว่าเป็นทนายมือใหม่ก็คงได้  
วันนี้เป็นการว่าความคดีแรกของผม...
ม-มันก็ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่อะไรหรอกนะ
ลูกความของผม...เขาโดนข้อหา "ฆาตกรรม"
จริงๆแล้วอาจารย์ไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนั้นกับผมก็ได้ ผมเองก็อยากช่วยเขาเหมือนกัน
เพราะว่าคนๆนั้นเขา...เขาไม่มีทางทำอะไรแบบนั้นได้หรอก!"

------------------------------------------------

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・"

โอโดโรคิ
  "อ้า！"

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・"

โอโดโรคิ
  "・・・・อ-อรุณสวัสดิ์ครับ!"

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・"
  "อรุณสวัสดิ์ ฝากเรื่องวันนี้ด้วยนะ" 

โอโดโรคิ
  (...อยู่ต่อหน้าเขาทีไร อดตื่นเต้นไม่ได้ทุกทีสิน่า)

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・"

โอโดโรคิ
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・
（อูย...อึดอัดแฮะ...)"

？？？
  "เธอคือ..."

โอโดโรคิ
  "อะ ครับ!  ผม ไม่เป็นไรครับ!" 

？？？
  "อ้อ...'นายไม่เป็นไร (ไดโจบุคุง)' สินะ"

[ไดโจบุ = ไม่เป็นไร]

โอโดโรคิ
  "เอ๋?"

？？？
  "ฉันจำได้น่ะ เพราะชื่อมันแปลกดี"

โอโดโรคิ
  (นั่นไงล่ะ ตูทำคนสับสนไปคนละ)

โอโดโรคิ
  "เอ่อ...แบบนี้น่ะดีแล้วเหรอครับ? ที่ให้ผมว่าความให้น่ะ" 

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・"

โอโดโรคิ
  "อาจารย์การิวเขาเป็นทนายมือหนึ่งเลยนะครับ แล้วทำไมถึง..."

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・ซักวัน เธอจะเข้าใจเอง"

โอโดโรคิ
  "เอ๋?"

？？？
  "ฉันรู้ว่าเธอทำได้  มั่นใจในตัวเองหน่อย" 

โอโดโรคิ
  "ผม..เอ่อ...
ผมต้องขอโทษจริงๆครับที่มันลงเอยแบบนี้
เพราะว่า ผม..."

？？？
  "จวนจะได้เวลาละ .....ไปกันเถอะ" 

โอโดโรคิ
  "ค-ครับ!"

--------------------------------------------

โอโดโรคิ
 (...ใช้แล้ว ตอนนี้ เราต้องตั้งสติเข้าไว้
นี่คือ...คดีแรกของเรา โอโดโรคิ โฮสุเคะ!)

-------------------------------------------

วันเดียวกัน 10.00น.  
ศาลแขวง ห้องพิจารณาคดีหมายเลข2 


ผู้พิพากษา (サイバンチョ - Judge)
  "ศาลขอเริ่มการพิจารณาคดี ณ บัดนี้"

อาอุจิ (アウチ- Payne)
  "อัยการพร้อมแล้วขอรับ ศาลที่เคารพ"

โอโดโรคิ
  "ฝ่ายจำเลย..เอ่อ..ไม่เป็นไรครับ!"
  (กรรม ตูนึกอะไรไม่ออกเลย)

ผู้พิพากษา
  "เธอคือ...โอโดโรคิคุง สินะ? ได้ยินว่าวันนี้เป็นการว่าความครั้งแรกของเธอนี่   

โอโดโรคิ
  "ค-ครับ!  แน่นอนครับ ผม...ไม่เป็นไรครับ!" 

ผู้พิพากษา
  "จริงเหรอ?  เสียงเธอฟังดูแหบหน่อยๆนะ" 

โอโดโรคิ
  "...ฮะ"

ผู้พิพากษา
  "เอ่อ ทนายการิวครับ?" 

การิว
  "...มีอะไรเหรอครับ? ศาลที่เคารพ"

ผู้พิพากษา
  "ผมนึกว่าคุณจะว่าความคดีนี้เองซะอีก...?" 

การิว
  "ตอนแรกผมก็ตั้งใจไว้เช่นนั้นล่ะครับ ศาลที่เคารพ
แต่ทว่า...
ในฐานะทนาย เจตจำนงของลูกความของผมย่อมมาก่อนเสมอ
และลูกความของผมก็ระบุตัวโอโดโรคิคุงมาเองเลยด้วย"

ผู้พิพากษา
  "อืม....ไม่เข้าใจเลยแฮะ
ปฏิเสธไม่เลือก การิว คิริฮิโตะ ทนายความมือดีที่สุดในตอนนี้
แต่กลับมาเลือกหนุ่มหน้าใหม่คนนี้เนี่ยนะ...?" 

โอโดโรคิ
  (ม-ไม่เป็นไรน่า อุตส่าห์ฝึกตะโกนมาขนาดนั้นแล้ว เราไม่มีทางแพ้เด็ดขาด!) 

ผู้พิพากษา
  "....เอาล่ะ ศาลขอเริ่มการพิจารณาคดี ณ บัดนี้ เชิญจำเลยขึ้นแท่นให้การด้วย"

---------------------------------------------

？？？
  "・・・・・・・・・・・・・・・・・・・・"

ผู้พิพากษา
  "น่าเสียดายจริงๆ
ผมไม่ได้เห็นเธอมานานทีเดียว แล้วดูสภาพของเธอตอนนี้สิ
....นารุโฮโด ริวอิจิคุง (Phoenix Wright)"

นารุโฮโด (ナルホド)
  "ผมอยากให้ท่านลืมภาพในอดีตนั่นไปซะดีกว่าครับ 
ตอนนี้ผมคือ... ใช่แล้ว ผมเป็นแค่นักเปียโนต๊อกต๋อยคนนึงเท่านั้นเองครับ" 

โอโดโรคิ
  (คุณนารุโฮโด...) 

ผู้พิพากษา
  "เช่นนั้น ผมคงไม่มีอะไรจะพูดอีก
อัยการอาอุจิ กรุณาอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับคดีนี้ด้วย"

อาอุจิ
  "ไม่นึกเลยว่ากระผมจะได้มา 'ไว้อาลัย' คุณในลักษณะนี้เลยนะขอรับ..."

นารุโฮโด
  "คุณนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ....อัยการอาอุจิ" 

---------------------------------------

อาอุจิ 
  "เอาละ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในร้านอาหารรัสเซียชื่อ "บรอฮัช" 
ผู้ต้องสงสัย นายนารุโฮโด ริวอิจิ ทำร้ายลูกค้า...
โดยการตีเขาจนตาย อยู่ๆดีก็ฟาดเปรี้ยงเข้าให้! แบบนั้นล่ะขอรับ!"  

ผู้พิพากษา
  "อืม...ลูกค้าของร้านอาหาร... 
แต่ว่า จำเลยเขาเป็น...เอ่อ.."

อาอุจิ
  "เขาเป็นนักเปียโน ทำงานอยู่ที่ร้านบรอฮัชขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "นักเปียโน... เธอเนี่ยนะ?"

อาอุจิ
  "นี่คืออาวุธสังหารที่ใช้คร่าชีวิตผู้ตายขอรับ
....ขวดน้ำองุ่น
ดูเหมือนจะเป็นเครื่องดื่มโปรดของผู้ตาย เขาดื่มมันตลอดเวลาขอรับ" 

ผู้พิพากษา
  "...ศาลยอมรับขวดใบนี้เข้าเป็นพยานวัตถุในคดีนี้"

『พยานวัตถุ: 《ขวดที่ใช้เป็นอาวุธสังหาร》 ถูกเพิ่มเข้าไปในสำนวนคดี』

การิว
  "โอโดโรคิคุง 
พยานวัตถุทั้งหมดจะถูกบันทึกไว้ในแฟ้มสำนวนคดี 
หมั่นเช็คดูบ่อยๆด้วยล่ะ"

โอโดโรคิ
  "《สำนวนคดี》...ไม่เป็นไรครับ!  ผมเคยได้ยินมาแล้วครับ!" 

การิว
  "เธอสามารถแตะที่ปุ่ม《สำนวนคดี》เพื่อดูข้อมูลได้ตลอดเวลา 
ฉันว่า....เธอคงไม่เป็นไรอยู่แล้วล่ะนะ"

โอโดโรคิ
  "ปุ่ม《สำนวนคดี》...สินะ เราไปเช็คดูซะหน่อยก็ดี"

ผู้พิพากษา
  "ว่าแต่ว่า ผู้ตายคือลูกค้าของร้านอาหารสินะ
นายคาเงโร อุราฟุชิเนี่ย เขา...?" 

อาอุจิ
  "จะเรียกว่า เขาเป็นนักเดินทางก็ได้ขอรับ" 

ผู้พิพากษา
  "นักเดินทาง...งั้นรึ?" 

อาอุจิ
  "ตามข้อมูลในหนังสือเดินทางของเขา เขาเดินทางไปต่างประเทศมาหลายปีแล้วขอรับ
เขาเพิ่งเดินทางกลับประเทศนี้เมื่อไม่นานมานี้เองขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "ผู้ตายมีความสัมพันธ์อะไรกับจำเลยบ้างรึเปล่า?"

อาอุจิ
  "เท่าที่ทราบในตอนนี้ เรายังไม่พบว่าผู้ตายมีความสัมพันธ์ใดๆกับจำเลยเลยขอรับ
ทั้งสองคนพบกันเป็นครั้งแรกในคืนนั้นที่ร้านบรอฮัชขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "ถ้าอย่างนั้น อยู่ดีๆจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นมาได้ยังไงล่ะ?
ผู้ตายเขาไปดูถูกฝีมือการเล่นเปียโนของจำเลยหรือว่ายังไงกัน?"

อาอุจิ
  "ไม่น่าจะเป็นอย่างนั้นนะขอรับ ศาลที่เคารพ
จุดเกิดเหตุไม่ได้อยู่ใกล้เปียโนเลย...
นี่คือรูปถ่ายสถานที่เกิดเหตุขอรับ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น กลางวงไพ่โป๊กเกอร์ขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "เดี๋ยวก่อนนะ 
โป๊กเกอร์นี่คือ...ไอ้ที่เขาเล่นพนันกันน่ะเหรอ? 
แค่เรื่องนั้นก็ถือเป็นอาชญากรรมแล้วนี่"


อาอุจิ
  "ถูกต้องแล้วขอรับ จำเลยในตอนนี้...
ถือว่ามีความผิดอยู่แล้วขอรับ"

"ขอค้านครับ!"

การิว
  "จริงอยู่ครับที่จำเลยได้เล่นไพ่โป๊กเกอร์กับผู้ตายในเวลาเกิดเหตุ 
แต่พวกเขาไม่ได้พนันเงินและไม่ได้มีเจตนาทำผิดกฎหมายอะไร มันเป็นแค่ "การดวล" เท่านั้นครับ

อาอุจิ
  "การ...การดวลรึ...?" 

การิว
  "อารมณ์รุกเร้าที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ความเงียบสงัดของการแข่งขัน...
ใครจะแพ้ ใครจะชนะ มีเพียงไพ่ที่มีเปลวเพลิงน้ำเงินเท่านั้นเป็นผู้ชี้ชะตา"

ผู้พิพากษา
  "...............ไม่เห็นจะเข้าใจเลย"

อาอุจิ
  "ไพ่บนโต๊ะในที่เกิดเหตุมีพื้นหลังเป็นสีน้ำเงินขอรับ
ตามที่ทนายจำเลยได้พูดไว้อย่างมีคารมคมคาย ทั้งสองคนนั้นแข่งขันอย่างเอาเป็นเอาตาย
....เพื่อชนะใจผู้หญิงขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "ศาลเห็นว่า เราควรจะฟังรายละเอียดเกี่ยวกับ 'เกมไพ่โป๊กเกอร์' นี่เสียก่อน"

นารุโฮโด
  ".................." 

ผู้พิพากษา
  "เอาล่ะ จำเลย 
โปรดให้การเกี่ยวกับ "การดวล" ในคืนวันเกิดเหตุด้วย"

นารุโฮโด
  "...ได้ครับ"  

โอโดโรคิ
  (ในที่สุด คดีของเรา... ก็เริ่มขึ้นแล้ว!)

==法廷記録 - Court Record - บันทึกคดีความ==

・弁護士バッジ - ตราประจำตัวทนายฝ่ายจำเลย
ตราสุดรักสุดหวงของเรา ใส่มันแล้ว รู้สึกอกเรามันตันทุกที  

・浦伏影郎の解剖記録 - ผลชันสูตรศพนายคาเงโร อุราฟุชิ
เสียชีวิตวันที่ 17 เมษายน เวลาประมาณ 2.00น. สาเหตุการตายมาจากการถูกตีที่หน้าผากหนึ่งครั้ง 

・現場写真・１- รูปถ่ายสถานที่เกิดเหตุ 1
สถานที่เกิดเหตุอยู่ชั้นใต้ดิน B2 ของร้านอาหารชื่อ
《ボルハチ - บรอฮัช》
กดปุ่ม 《詳細》 เพื่อดูภาพขยาย

・凶器のボトル - ขวดที่ใช้เป็นอาวุธสังหาร
ขวดน้ำองุ่น มีลายนิ้วมือของจำเลย นารุโฮโด ติดอยู่บนขวด

==人物ファイル - Profiles - ประวัติบุคคล==

・牙琉　霧人 - การิว คิริฮิโตะ（３２）
ผู้อำนวยการสำนักงานกฎหมายและทนายความการิว
เป็นทนายความมือหนึ่ง และอาจารย์ที่เคารพของเรา

・成歩堂　龍一 - นารุโฮโด ริวอิจิ (33) 
ทำงานเป็นนักเปียโนที่ร้านอาหาร 《บรอฮัช》
เขาเคยเป็นทนายจำเลยที่มีฝีมือคนนึง 

・浦伏　影郎 - อุราฟุชิ คาเงโร （？？）
ผู้ตายในคดีนี้
เพิ่งกลับมาจากการเดินทางไปต่างประเทศเป็นระยะเวลานาน

・亜内　武文 - อาอุจิ ทาเคฟุมิ (61)
อัยการที่รับผิดชอบคดีนี้ ถือได้ว่าเป็นมือเก๋าแล้ว แต่กลับไม่ค่อยให้เห็นหน้าเท่าไหร่

――การเบิกความพยาน――
～เกี่ยวกับ 《การดวล》～


นารุโฮโด
(1) "ถึงจะเป็นที่รู้กันว่าผมเป็นนักเปียโน...จริงๆแล้วผมแทบจะไม่ได้เล่นเปียโนเลย
(2) งานจริงๆของผมคือคอยเป็นคู่มือให้กับแขกที่ชอบลองของ แน่นอนครับ ด้วยไพ่โป๊กเกอร์นี่แหละ
(3) ห้องที่เป็นสถานที่เกิดเหตุคราวนี้ คือจุดขายของร้านนี้ ห้องนั้นแหละครับคือที่ที่เราใช้ 'ดวล' กัน
(4) กติกานั้นง่ายมาก เราจะใช้ไพ่สองสำรับในการเล่น
(5) ...แน่นอนว่าเราไม่ได้พนันเงินอะไรกันเลย เป็นแค่การเล่นสนุกเฉยๆ ซึ่งลูกค้าก็โอเคกับข้อตกลงนี้เช่นกัน"

ผู้พิพากษา
  "...อืม 
นักเปียโนที่ไม่ได้เล่นเปียโนงั้นรึ...?"  

อาอุจิ
  "ยังดีกว่าทนายที่ว่าความในศาลไม่ได้น่ะขอรับ" 

ผู้พิพากษา
  "............
เอาล่ะ เชิญทนายจำเลยเริ่ม《การถามค้าน》ได้" 

โอโดโรคิ
  "ค-ครับ!"  
(《การถามค้าน》...  เอาเลย, โฮสุเคะ!) 

การิว
  "ไหวมั้ย?  ฉันเห็นเหงื่อเธอไหลมาตามคิ้วน่ะ" 

โอโดโรคิ
  "ค-ครับ!  ผมไม่เป็นไรครับ!"  

การิว
  "เสียงเธอยังแหบอยู่เลย ฉันฟังไม่ค่อยออกเท่าไหร่น่ะ" 

โอโดโรคิ
  "ผมว่านอกจากเสียงผมจะไม่ค่อยออกแล้ว ผมเองก็นึกอะไรไม่ค่อยออกเหมือนกันน่ะครับ"

การิว
  "มาถึงตอนนี้ เธอคงเคยดูฉันถามค้านพยานมาหลายครั้งแล้ว...
แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เธอต้องจัดการอะไรเองล่ะนะ จะทบทวนอะไรกันก่อนมั้ย?

～～～～～～～～～～～～～～～～～～

โอโดโรคิ
  (เราจะทำไงดี? ถามอาจารย์เกี่ยวกับการถามค้านดีมั้ย?) 

"เราต้องตอบแล้ว!" 
 - 《尋問》の説明を受ける - ฟังคำอธิบายเกี่ยวกับ 《การถามค้าน》
 - そんなものはいらない - ไม่จำเป็นหรอก

==== → ฟังคำอธิบายเกี่ยวกับ 《การถามค้าน》 ====

โอโดโรคิ
  (ถ้าเราดันตกม้าตายซะตั้งแต่ตอนนี้ ก็ไม่ต้องทำอะไรกันต่อแล้ว!)

โอโดโรคิ
  "อาจารย์ครับ ช่วยสอนผมตั้งแต่ต้นเลยครับ!"

การิว
  "ฟังนะ โอโดโรคิคุง ให้ดูที่ "คำให้การ" กับข้อมูลใน "สำนวนคดี"....
เปรียบเทียบข้อมูลจากทั้งสองที่และหาจุดที่ขัดแย้งกันออกมาให้ได้
เมื่อเธอพบจุดขัดแย้งที่ว่านี่แล้ว...
ให้ 《แสดง》 ข้อมูลหลักฐานจากสำนวนคดีไปแย้งคำให้การตรงช่วงที่มีข้อมูลไม่ตรงกัน เท่านั้นล่ะ"

โอโดโรคิ
  "แต่อาจารย์ครับ! คำให้การเมื่อกี้ไม่เห็นมีจุดไหนที่ผิดปกติเลยนะครับ..."

การิว
  "ในกรณีนี้ เธอสามารถ 《เค้นถาม （ゆさぶる） 》 พยานเพิ่มเติมได้"

โอโดโรคิ
  "《เค้นถาม》..."

การิว
  "เขาเป็นคนฉลาด ลองดึงข้อมูลเพิ่มเติมจากเขาจะดีกว่า"

โอโดโรคิ
  "...แต่ว่า คุณนารุโฮโดเขาเป็นลูกความของผมเองครับ..."

การิว
  "ว่าไงล่ะ?  พอจะทำได้รึเปล่า?"

โอโดโรคิ
  "ครับ! สมเป็นอาจารย์จริงๆครับ! 
อยู่ดีๆ ผมก็รู้สึกว่าผมน่าจะทำได้เลยล่ะครับ!"

การิว
  "...ก็ถ้าเธอทำไม่ได้ พวกเราก็แย่น่ะสิ
ยังไงซะ...
พยายามหาและพิสูจน์ "จุดขัดแย้ง" หรือ "คำโกหก" ใน 《คำให้การ》 ของเขา
นี่แหละคือ 《การถามค้าน》 ลองเริ่มจากการเค้นถามเขาเพิ่มดีกว่า"

～～～～～～～～～～～～～～～～～～～

===== → ไม่จำเป็นหรอก ======

โอโดโรคิ
  "เรื่องแค่นี้ไม่จำเป็นต้องถึงมืออาจารย์หรอก!  ผมจัดการเองได้ครับ!" 

การิว
  "...พูดเหมือนพวก 'ลูกน้อง' ในหนังเลยนะ แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร?" 

โอโดโรคิ
  (ไม่เป็นไรแน่นอน!  เราฝึกมาเยอะแล้ว!  
อาวุธของเราคือ 《การเค้นถาม》กับ 《การแสดงหลักฐาน (つきつける)》...)

การิว
  "หาและพิสูจน์ "จุดขัดแย้ง" หรือ "คำโกหก" ใน 《คำให้การ》 ของเขา
นี่แหละคือ 《การถามค้าน》 มาเริ่มจากการเค้นถามเขาเพิ่มดีกว่า"

～～～～～～～～～～～～～～～～～～～

โอโดโรคิ
  ("คำโกหก" กับ "จุดขัดแย้ง"....  หรือว่าคุณนารุโฮโดเขาจะ.....?
ไม่ เป็นไปไม่ได้! เราจะพิสูจน์ให้ดูเอง!)

ผู้พิพากษา
  "เอาล่ะ เชิญทนายจำเลยเริ่ม《การถามค้าน》ได้" 




――การถามค้านคำให้การพยาน――
～เกี่ยวกับ 《การดวล》～

(1)
นารุโฮโด
  "ถึงจะเป็นที่รู้กันว่าผมเป็นนักเปียโน...จริงๆแล้วผมแทบจะไม่ได้เล่นเปียโนเลย"

  "เดี๋ยวก่อน!" 

โอโดโรคิ
  "คุณไม่ได้เล่นเลยจริงๆเหรอครับ...?" 

นารุโฮโด 
  "ผมก็เล่นบ้างนะบางครั้ง ถ้าลูกค้าขอมาเยอะๆจนผมทนไม่ไหว
เอาเหอะ.... ผมก็แค่เล่นไปสักเพลงนึง เดี๋ยวพวกนั้นก็หยุดขอกันไปเอง" 

โอโดโรคิ
  (เมื่อกี้นี้เขาโม้เรอะนั่น...?) 

นารุโฮโด
  "ยังไงซะ 'นักเปียโน' นี่ก็เป็นเพียงแค่หน้าฉากเท่านั้น...อะไรทำนองนั้นน่ะนะ"

ผู้พิพากษา
  "ถ้างั้น...แล้วคุณไปทำอะไรที่ร้านบรอฮัชกันแน่?"

----------------------------------

(2)
นารุโฮโด
  "งานจริงๆของผมคือคอยเป็นคู่มือให้กับแขกที่ชอบลองของ แน่นอนครับ ด้วยไพ่โป๊กเกอร์นี่แหละ"

 "เดี๋ยวก่อน!"

โอโดโรคิ
  "แค่เล่นโป๊กเกอร์อย่างเดียว คุณก็มีรายได้เหรอครับ?" 

นารุโฮโด
  "อะไรทำนองนั้น ยังไงซะ ผมก็เรียกได้ว่าเป็น 'มือโปร' เหมือนกันนะ"  

อาอุจิ
  "อืม เป็นการใช้ชีวิตที่ 'น่าสนใจ' นะขอรับ 
ช่างเป็นโลกที่คนปกติทั่วไปจินตนาการไม่ออกเลย" 

นารุโฮโด
  "ถูกแล้ว...ผมเชื่อว่าคุณคงจินตนาการอะไรเกี่ยวกับมันไม่ออกเลยล่ะ"

อาอุจิ
  "อ-อะไรนะ!?" 

นารุโฮโด
  "ผมเล่นโป๊กเกอร์อยู่ในห้องเล็กๆนั่นมาได้ 7 ปีแล้ว
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมยังไม่เคยแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว"

โอโดโรคิ
  "หา...?" 

นารุโฮโด
  "มันก็ต้องเป็นอย่างนี้อยู่แล้วนี่ครับ?  
'นักเล่นโป๊กเกอร์ผู้ไม่เคยแพ้เลยแม้แต่ครั้งเดียว'....
เพราะฉายานั้น พวกลูกค้าที่ชอบลองของทั้งหลายถึงได้แห่กันมาท้าผม
......และพยายามเอาชนะผมให้ได้ไงล่ะ"

โอโดโรคิ
  "ต-แต่ว่า!  ที่บอกว่าไม่เคยแพ้เลยสักครั้งเดียวนี่มัน..."  

นารุโฮโด
  "นั่นแหละที่เขากันเรียกว่า 'มือโปร' ไงล่ะครับ"  

โอโดโรคิ
  (เขาไม่เคยแพ้เลยสักครั้ง...ในเกมไพ่เนี่ยนะ?)
(เป็นไปได้เหรอเนี่ย?)

-------------------------------------

(3)
นารุโฮโด
  "ห้องที่เป็นสถานที่เกิดเหตุคราวนี้ คือจุดขายของร้านนี้ ห้องนั้นแหละครับที่ที่เราใช้ 'ดวล' กัน" 

  "เดี๋ยวก่อน!" 

โอโดโรคิ
  "ห้องในรูปนี้...มีอะไร'พิเศษ'อยู่เหรอครับ?"

นารุโฮโด
  "ดูเหมือนจะเป็นอย่างงั้น 《บรอฮัช》ในอดีตน่ะ...
ที่นั่นเคยเป็นสถานที่นัดพบสำหรับคนในวงการใต้ดิน" 

โอโดโรคิ
  "วงการใต้ดินเหรอครับ...?" 

นารุโฮโด
  "แน่นอน เดี๋ยวนี้น่ะ ไอ้'โลกใต้ดิน'น่ะมีอยู่แต่ในหนังเท่านั้นล่ะ
ยังไงซะ เคยมี 'สัญญาใต้โต๊ะ' จำนวนมากเกิดขึ้นมาแล้ว
.......ในห้องเล็กๆห้องนั้นน่ะแหละ" 

ผู้พิพากษา
  "พอได้ฟังจำเลยพูดแล้ว เวลามองดูรูปนี้... 
ผมก็เริ่มรู้สึกถึงบรรยากาศ 'ชั่วร้าย' จากมันเหมือนกันนะ!"

นารุโฮโด
  "เหล่าหัวหน้าจะประชุมกันที่โต๊ะตัวนั้น รอดพ้นจากสายตาของตำรวจ
ในขณะที่พวกลูกสมุนจะคอยดูต้นทางผ่านหน้าต่างเล็กพวกนั้น... 
อะไรทำนองนั้นน่ะนะ 

โอโดโรคิ
  (หน้าต่างพวกนั้นก็ดูเล็กเกินกว่าจะใช้การอย่างอื่นได้นอกจากไว้ดูต้นทางจริงๆแฮะ)

นารุโฮโด
  "ห้องนั่นยังมีจุดขายอยู่อีกอย่าง 
ซึ่งลูกค้าขาประจำส่วนใหญ่จะรู้ถึงเรื่องนี้
คุณสามารถเข้ามาเล่นโป๊กเกอร์ในห้องที่เต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆมากมาย
เป็นอีกวิธีในการหาความเร้าใจแบบไม่เสี่ยงตายน่ะครับ"

---------------------------------

(4)
นารุโฮโด
  "กติกานั้นง่ายมาก เราจะใช้ไพ่สองสำรับในการเล่น"

  "เดี๋ยวก่อน!"

โอโดโรคิ
  "สองสำรับเหรอครับ?"

นารุโฮโด
  "เพื่อกันการโกงไงล่ะ
ถ้าใช้ไพ่จากสองสำรับ จะทำให้แอบเปลี่ยนไพ่ได้ลำบากขึ้น จริงมั้ย?"

ผู้พิพากษา
  "จริงทีเดียว...  
มีไพ่อยู่ทั้งบนโต๊ะ แล้วก็บนพื้นด้วย..."

การิว
  "ใช่แล้วครับ ไพ่ที่อยู่บนโต๊ะกับบนพื้นนั้น...
มาจากคนละสำรับกันครับ
ไพ่น้ำเงินในสถานที่เกิดเหตุนั้น.... ฉาบไว้ด้วยสีแห่งความเศร้าโศกดั่งการไว้อาลัย
ช่างให้ความรู้สึกราวกับ 'บทกวี' อย่างไรอย่างนั้นทีเดียว"

นารุโฮโด
  "แล้วก็ ไพ่ที่ใช้ในบรอฮัชนั้น
มีแต่ 《สีแดง》และ 《น้ำเงิน》 เท่านั้น

ผู้พิพากษา
  "อืม....  
โป๊กเกอร์เป็นเกมที่ใช้ไพ่แค่ 5 ใบในการกำหนด 'แต้ม' ของตัวเอง 
แน่นอนว่า การโกงนี่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย" 

นารุโฮโด
  "อืม...เกมที่กำหนด 'แต้ม' ของตน สินะ..."

โอโดโรคิ
  "...?" 

vvvvvvvv อ่านต่อที่ เมื่อเค้นถาม (2) (3) (4) ครบ vvvvvvvvv
--------------------------------------------

(5)
นารุโฮโด
  "...แน่นอนว่าเราไม่ได้พนันเงินอะไรกันเลย เป็นแค่การเล่นสนุกเฉยๆ ซึ่งลูกค้าก็โอเคกับข้อตกลงนี้เช่นกัน" 

  "เดี๋ยวก่อน!"

โอโดโรคิ
  "มันไม่ใช่ 'การพนัน' 
นี่คือสิ่งที่คุณอยากจะบอกใช่มั้ยครับ?"

นารุโฮโด
  "เราแค่เล่นกันสนุกๆเท่านั้นเอง"

โอโดโรคิ
  "คุณไม่ได้....เดิมพันอะไรเลยจริงๆใช่มั้ยครับ?" 

นารุโฮโด
  "ผมวางเดิมพันไว้เพียงสิ่งเดียว: ศักดิ์ศรีของผม"

ผู้พิพากษา
  "โฮ่ โฮ่  ฟังดูเท่ไม่เบานี่!  
ผมชักอยากท้าใครสักคนมาดวลโป๊กเกอร์กับผมบ้างแล้ว
เดิมพันกันด้วยคำพิพากษาจากผมนี่แหละ!"

โอโดโรคิ
  (แล้วจะมีคนสติดีที่ไหนยอมมาดวลด้วยล่ะครับท่าน!) 

----------------------------------------------

โอโดโรคิ
  (คุณนารุโฮโดเป็นคนให้การเอง.....
เราไม่คิดหรอกว่าเขาจะโกหกได้น่ะ) 

การิว
  "ยังเร็วไปที่จะสรุปอะไรได้ ใช่มั้ยล่ะ?
นี่เป็นการถามค้านครั้งแรก ไม่ต้องรีบร้อนนักก็ได้
......ถ้าเธอต้องการข้อมูลอะไรเพิ่ม อย่าลืมว่าเธอสามารถ 《เค้นถาม》 ได้นะ

โอโดโรคิ
  "...ค-ครับ!  ไม่เป็นไรครับ!"  (อีกครั้งนึง! ลองฟังคำให้การของเขาอีกสักรอบเถอะน่า)"

- ย้อนกลับไปที่ (1) -
　。
　。
　　　。
　　　。
　　　　　。
　　　　　。

===== เมื่อเค้นถาม (2) (3) (4) ครบ ========

ผู้พิพากษา
  "ศาลรู้สึกว่า...
เราพอจะเข้าใจเรื่องต่างๆเกี่ยวกับ "การดวล" นี้แล้ว" 

โอโดโรคิ
  "ช-ใช่แล้วครับ!  
มันเป็นแค่เกมเท่านั้นเอง!" 

ผู้พิพากษา
  "ศาลยังข้องใจในประเด็นนั้นอยู่"

โอโดโรคิ
  "เอ๋?" 

ผู้พิพากษา
  "ถ้าเป็นการเล่นกันธรรมดาๆย่อมไม่ควรจะมีการฆาตกรรมเกิดขึ้น
จำเลย คุณอยู่ในที่เกิดเหตุตอนที่เกิดเหตุการณ์พอดี
แต่ถึงยังไง จำเลยก็ยังอ้างว่าจำเลยไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมนี้งั้นรึ?"

นารุโฮโด
  "......................แปลกนะ"  

ผู้พิพากษา
   "มีปัญหาอะไรรึ?" 

นารุโฮโด
  "เมื่อกี้นี้ ผมเพิ่งให้การเกี่ยวกับ 《การดวล》 ในคืนวันเกิดเหตุ
การถามผมเกี่ยวกับเหตุการณ์นั้นโดยตรงถือว่าอยู่นอกกฎ
ผมคิดว่าผมน่าจะได้ยินใครสักคนตะโกนขอค้านได้แล้วนา"

โอโดโรคิ
  "อ้า.....!"  
(กรรม!  เอาแต่ฟังเพลินจนลืมไปเลย...) 

การิว
  "เดี๋ยวก่อน, โอโดโรคิคุง"  

โอโดโรคิ
  "อ-อาจารย์...?"

การิว
  "นารุโฮโด ฉันเองก็อยากจะฟังจากปากของนายเองเหมือนกัน 
ว่านายเกี่ยวข้องยังไงกับคดีนี้กันแน่" 

นารุโฮโด
  "...............ถ้านายพูดอย่างงั้น ก็ได้" 


ผู้พิพากษา
  "เอาล่ะ จำเลย โปรดแก้ไขคำให้การด้วย"  

โอโดโรคิ
  (นี่คือการ 《เค้นถาม》 สินะ...)
(นี่คือวิธีในการดึงเอาคำให้การใหม่ๆออกมานี่เอง!)

(6)
นารุโฮโด
  "ผมขอปฏิเสธที่จะให้การเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อยผมก็พูดได้ว่าผมไม่ได้แตะอาวุธสังหารเลย" 

  "เดี๋ยวก่อน!" 

โอโดโรคิ
  "ป-ปฏิเสธที่จะให้การเหรอครับ?"

นารุโฮโด
  "จำเลยมีสิทธิปฏิเสธการให้ปากคำได้
...อย่างน้อย เรื่องนั้น ผมรู้ดีทีเดียว" 

โอโดโรคิ
  "แต่ถ้าคุณทำอย่างนั้น ก็มีแต่ตายกับตายนะครับ..." 

นารุโฮโด
  "แล้วนั่นไม่ใช่งานของเธอที่ต้องจัดการอะไรสักอย่างกับมันเหรอครับ?" 

โอโดโรคิ
  (โอย.....บ้าน่า)

การิว
  "โอโดโรคิคุง  ที่สำคัญกว่านั้น...ไม่มีอะไรที่เธอรู้สึกแปลกๆเลยรึ?  ในคำให้การเมื่อกี้นี้น่ะ? 

โอโดโรคิ
  "เอ......."  
(เราก็รู้สึกว่าคำให้การของคุณนารุโฮโด)
(มีช่วงที่ฟังดูแหม่งๆเหมือนกันแฮะ...) 

การิว
  "ถ้ามีอะไรที่ฟังดูผิดปกติ เธอควรจะลอง 《แสดง (つきつける)》 หลักฐานดู
เพื่อบ่งชี้ถึงจุดขัดแย้งในคำให้การน่ะนะ"

โอโดโรคิ
  (จุดขัดแย้งในคำให้การของคุณนารุโฮโดอ่ะนะ...?
เอาน่ะ! ลองเช็คดูใน《สำนวนคดี》ซะหน่อย...)

-------------------------------------------

(6)
นารุโฮโด
  "ผมขอปฏิเสธที่จะให้การเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่อย่างน้อยผมก็พูดได้ว่าผมไม่ได้แตะอาวุธสังหารเลย" 

《แสดง》ขวดที่ใช้เป็นอาวุธสังหาร

  "ขอค้านครับ!"  

โอโดโรคิ
  "คุณเพิ่งพูดว่า คุณไม่ได้แตะอาวุธสังหาร....ซึ่งก็คือขวดใบนี้
คุณพูดเช่นนั้นจริง ใช่มั้ยครับ?" 

นารุโฮโด
  "ครับ ผมพูดอย่างนั้นจริงๆ"

โอโดโรคิ
  "................"

ผู้พิพากษา
  "มีอะไรรึ?"

อาอุจิ
  "หุๆๆๆๆๆ...."

อาอุจิ
  "ดูท่าทนายจำเลย....ก็ยังพอมีหัวกะเขาบ้างนะเนี่ย"  

ผู้พิพากษา
  "ม-มีอะไรงั้นรึ อัยการอาอุจิ?" 

อาอุจิ
  "ขวดใบนี้ ซึ่งถูกใช้เป็นอาวุธสังหารนั้น......
มีลายนิ้วมือของจำเลยติดอยู่อย่างชัดเจนขอรับ!"

โอโดโรคิ
  "ฝ่ายจำเลย...ขอค้านครับ!!" 

ผู้พิพากษา
  "ไม่ต้องตะโกนดังขนาดนั้นก็ได้ เราได้ยินคุณชัดดีอยู่แล้ว!" 

โอโดโรคิ
  "...ง่า"

การิว
  "การตะโกนที่ไม่จำเป็นจะทำให้หูท่านผู้พิพากษาเสื่อมเอาได้ และนั่นก็เป็นสิ่งสำคัญในการงานของท่านด้วยนะ"  

โอโดโรคิ
  (เอ่อ.... แล้วตูก็อุตส่าห์ฝึกตะโกนมาซะอย่างดีด้วยอ่ะนะ...) 

โอโดโรคิ
  "ย-ยังไงก็ตาม!  
มันก็ไม่ได้แปลกอะไรนี่ครับ ที่คนที่ทำงานในร้านอาหารจะทิ้งรอยนิ้วมือไว้บนขวดน่ะครับ!"

ผู้พิพากษา
  "อืม ก็จริงนะ  เรื่องแค่นี้ยังตัดสินไม่ได้หรอกว่าเขาเป็นฆาตกรน่ะ..." 

  "ขอค้านขอรับ!"

อาอุจิ
  "จริงขอรับ มันคงไม่ได้แปลกอะไร  ถ้ารอยนิ้วมือพวกนั้น...เป็นรอยนิ้วมือธรรมดาน่ะขอรับ"  

โอโดโรคิ
  "...หา"

อาอุจิ
  "รอยนิ้วมือที่เราพบบนอาวุธสังหารนั้น....
มีลักษณะการจับแบบ 'กลับมือ' น่ะขอรับ"

ผู้พิพากษา
  "'กลับมือ'...งั้นเหรอ...?"

อาอุจิ
  "เมื่อรอยนิ้วมือที่อยู่บนขวดมีลักษณะการจับแบบกลับมือ มันหมายความได้เพียงอย่างเดียว
.......นั่นคือมันถูกใช้ตีหัวใครบางคนไงล่าา!" 

โอโดโรคิ
  "จ้ากกกกกกกกกก..........!"

โอโดโรคิ
  "อาจารย์การิวคร้าบ!  ผม-ผมกำลังแย่แล้ว!" 

การิว
  "...อะไรนะ?  เธอยังไม่เป็นไรหรอกนะ โอโดโรคิคุง" 

โอโดโรคิ
  "อ-อาจารย์..."

การิว
  "...สิ่งที่สำคัญคือ 'ความจริง' ต่างหาก 
มันต้องมี 'เหตุผล' อะไรที่อยู่เบื้องหลังอย่างแน่นอน" 

ผู้พิพากษา
  "จำเลย!  ศาลใคร่ขอให้คุณอธิบายเกี่ยวกับรอยนิ้วมือบนขวดนี้ด้วย!" 

นารุโฮโด
  "ตามที่ผมได้บอกไปแล้ว .....ผมขอปฏิเสธที่จะให้การในเรื่องนี้ 
......สำหรับตอนนี้น่ะนะ" 

ผู้พิพากษา
  "*เฮ้อ*...ช่างไม่ให้ความร่วมมือเอาซะเลย......
เรามีปัญหาแล้วล่ะ" 

อาอุจิ
  "จริงขอรับ จำเลยต้องปิดบัง 'ข้อมูล' สำคัญเอาไว้อย่างแน่นอน" 

  "ขอค้านครับ!"

โอโดโรคิ
  "คุณนารุโฮโอไม่ได้ปิดบังอะไ..ร.....!  เอ๋?" 

การิว
  "เป็นอะไรไป โอโดโรคิคุง?" 

โอโดโรคิ
  "......เอ่อ ไม่มีอะไรครับ
ผม............, อ่า........ เสี...... เร....... ไ........... ..อก.... 
......................!  
....................?
(เวรเอ้ย)

การิว
  "......เอ้า  ฉันก็บอกเธอแล้วว่าอย่าโหมฝึกตะโกนมากไป
ดีนะ ที่คราวนี้ยังไม่ใช่ของจริงน่ะ"

โอโดโรคิ
  (....ใช่แล้ว เรายังพอมีเวลาจนกว่าจะถึงของจริงนี่.....)
(คราวหน้า เราจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องอย่างนี้เด็ดขาด!)
(รอยนิ้วกลับมือบนอาวุธสังหาร....)
(สาเหตุที่คุณนารุโฮโดปิดปากเงียบ.....)
(ไม่ว่าเราจะตะเบ็งยังไง เสียงเราก็ไม่ยอมออกมา..... นี่สินะ คือการเป็นทนายจำเลย!) 

โอโดโรคิ
  (เราจะต้องฝึกตะโกนขอค้านให้มากกว่านี้!)
(จนกว่าจะถึงวันวางจำหน่ายเลย!) 

======= จบตอนสำหรับเดโม =============